Od teatru Napoleona po kabaret Gustave'a Eiffela
Od teatru Napoleona do kabaretu Gustave'a Eiffela
Teatr zbudowany dla Pierwszego Konsula
W 1802 roku Pierwszy Konsul Napoleon Bonaparte kazał zbudować teatr przy rue des Fossés-Saint-Victor w Dzielnicy Łacińskiej; otwarto go rok później, a w latach trzydziestych XIX wieku przyciągał takie osobistości jak Honoré de Balzac i Alexandre Dumas.
Spalony i odbudowany przez Gustave'a Eiffela
Oryginalny teatr spłonął podczas wojny francusko-pruskiej w 1870 roku i przez siedemnaście lat stał w ruinie. Gustave Eiffel odbudował salę w latach 1887–1889, przed paryską Wystawą Światową, a przemianowany Paradis Latin został ponownie otwarty 20 stycznia 1889 roku z piosenkarką Yvette Guilbert w programie.
Magazyn, potem znów kabaret
Kabaret zamknięto około 1900 roku, a budynek przez większość XX wieku służył jako magazyn i mała fabryka. Gdy deweloper Jean Kriegel kupił teren w 1973 roku, by zbudować apartamenty, odkrył oryginalną żelazną konstrukcję Eiffela wciąż stojącą pod późniejszymi dodatkami i zamiast tego odrestaurował teatr na 720 miejsc, otwierając go ponownie jako kabaret 14 listopada 1977 roku.
L'Oiseau Paradis, dziś na tej samej scenie
Obecna rewia, L'Oiseau Paradis, wystawiana jest od maja 2019 roku, w reżyserii i choreografii Kamela Oualiego, z nowoczesnym French Cancan stworzonym specjalnie na potrzeby spektaklu przez choreografkę Marie-Laure Philippon. Około trzydziestu artystów przechodzi przez piętnaście scen, w dekoracjach Alaina Lagarde'a i kostiumach paryskiego domu mody On Aura Tout Vu.
Inès Delacroix — Dorastałem w pobliżu Panteonu, kilka ulic od rue du Cardinal-Lemoine, i wciąż zabieram odwiedzających przyjaciół na rewię na Lewym Brzegu, ilekroć któreś z nich zostaje w mieście dłużej niż weekend.